سلام

ظهر زیبای اسفندماهتون بخیر.

جایتتن خالی. در جریان نهارهای روزهای کاری من هستید دیگه؟ هویج و زیتون و پنیر و مغز و ...

این غذا خوردن تا زمانیکه بوی غذای رستوران به مشامم نرسه خوبه و سخت نمیگذره ولی.... امروز شکنجه شدم. رستوران شرکت در کنار سبزی پلو و ماهی، کشک بادمجون و میرزا قاسمی درست کرده و بود و من مردم از بوی این دو عشق.آنقدر مست بوی هردو شدم که خدماتی مهربون توی یک ظرف کوچولو یک خرده کشید و آورد برای من و گفت بخور تا نمیری.

وای که چقدر لذیذه این بادمجان جان. چطوری من یک عمر نمیخوردم آخه؟

سلام

اعتراف قشنگی نیست ولی بلاخره کاریه که انجام شده:

در هفته گذشته آنقدر داده سازی کردم، آنقدر ستونهای اکسل و مینی تب را بالا پایین کردم  و تغیرات به جهت افزایش کوفت و زهرمار دادم، که الان به تمام داده های دنیا شک دارم. یعنی دیگه تو عمرم غیر ممکنه که یک نمودار را باور کنم.

انشالا که قبول حق و مدیریت باشد.

پنجشنبه ای که به جای نفس کشیدن خیابانهای اسفندی سرکار بگذرد خ.....ر است. باور بفرمایید.

سلام

صبح زیبای چهارشنبه اسفندانتون بخیر

شما هم گاهی از این بدو بدوهای آخر سال و سرعت چرخش روزها تعجب میکنید و شاید هم جا بمونید؟

لامصب رو زگار من یکی که روی دور تند افتاده و هرچی خواهش میکنم کمی بایست گوش نمیدهد.

سلام

گوشی به دست و پتو به بغل و کتاب به کنار چسبیدم به شوفاژ . تلویزیون هم بدون صدا تو خونه روشنه و مثلا نورش تنهایی خونه را از یادم میبره. همسفر هنوز نپریده و پروازش تاخیر داره و  میدونم تا بره و برگرده کلی روح و روانم چلانده میشه از استرس سقوطش. پروازش هم به حول و قوه الهی از داغانترین نوع موجود است.یک هفته تمام ناز کردم،  نق زدم، دعوا کردم که این آخر سالی و تو ابرهایی که از اول پاییز گم و گور بودند و روزهای اخر یادشان افتاده کمی ببارند ، بی خیال اینور اونور رفتن بشه و نشد.

انقدر تو گوشی سیر و سفر کردم که اصلا نفهمیدم این بطری شیر که تازه دربش را باز کرده بودم کی تموم شد، یا خدا، گاهی عجیب شکمو میشم.

*هوای خوش این روزها نوش جانتان. تا میتوانید  تنفسش کنید.

سلام

وسط هزارتا داده گیر افتادم، کلا نرمال نیستند . به هر زبانی باهاشون کشتی میگیرم نرمال نمیشن. از هیچ توزیعی هم پیروی نمیکنند. دو روزه که مغزمو سرویس کردند. لامصبا عجیب مثل خودم هستند.