سلام
به فاصله چند ساعت از پشت میز و گفتگو در مورد ثبت پرونده فلان محصول در اداره داغون دولتی، رسیدم کنار پسرم و ناز کردن و‌خوابوندن با قصه مامان بزی و شنگول منگول.یک‌جورایی مغزم ترک برداشته بین موضوعات مورد بحث در جلسه و قصه خانم بزی.
پسرک به خواب ظهر بسیار عادت داره.
جدیدا اصرار به ناز شدن داره موقع خوابیدن
قبل از پایان قصه خوابید.
وسط قصه گفتن به این فکر میکنم چرا کا نباید طرفدار گرگ باشیم ؟ خوب گرسنه بوده و بر اساس غریزه غذا میخواد، اخه چرا نباید غذا بخوره؟ فرق آدمهایی که میرن رستوران و شیشلیک میخورن با گرگ بیچاره چیه؟
سلام
صبح زیبای پاییزیتون با یک آسمان آبی فوق‌العاده بخیر باشه الهی.
میدونید من عاشق تمام‌اتوبانهای جنوب به شمال تهرانم؟به خصوص وقتی هوا تمیزه و‌منظره کوههای برفی خیلی خوشگل پیداست.
سال‌های سال هست که ارزوی یکی دو شب بودن در هتل توچال را دارم در زمستان، اوایل شرایط اقتصادی اجازه نمیداد، بعد وقت نداشتن و‌بعد اومدن پسرک و مجددا نداشتن وقت. هرسال وقتی اعلام میشه که ایستگاه هفت توچال برف باریده ، دلم پر میزنه برای رفتن و البته باز فراموشی و ...
دیشب با همسفر اتمام حجت کردم و البته نیما را هم وارد موضوع کردم. قول جدی جدی گرفتم برای سال بعد ( امسال به دلیل تغییر خانه اوضاع بودجه داغان هست). خلاصه عهد جدی که قرار ما و ایستگاه هفت توچال، زمستان ۱۴۰۶.
پ.ن
سایت هتل را چک‌کردم، کودک کمتر از ۸ سال پذیرش نمیکنه، انشالا قرار در سال بعد را اجرا کنیم.
سلام
گفته بودم مجبور شدم بعد از دوسال مدارا با میخچه پایم، اونرا جراحی کنم؟ روی انگشت کوچکم بود و البته که در جریان پزشک گریزی من هستید دیگه.چند روز قبل از رفتن به ترکیه با پافشاری و‌پیگیری پدر انجام دادم.
آبا و‌اجدادم اومد جلوی چشمم با بی حسی بسیار بدی که انجام گرفت و‌کار بد اون‌آقای محترم. یکی دوروزی آنتی بیوتیک خوردم و از اونجایی که من علاوه بر پزشک گریزی ، دارو گریز هم هستم بی خیال ادامه شدم. بسیار درد داشتم و مصیبت این بود که نمیتونستم کفش بپوشم و چند روزی با یک دمپایی ۴۳ به کارخانه تردد میکردم. در پرواز کتونی پوشیدم درد به جایی رساندم‌که مجبور شدم کفش را دربیارم و همه راه طولانی فرودگاه هم بدون کفش رفتم.
با توجه بخ گذشت ۱۲ روز از فرایند، رفتم پیش پزشک شرکت که بخیه ها را بکشد، کلی ترکی حرف زد و‌نچ مچ کرد نا بلاخره فهمیدم انگشتم بسیار عفونت دارد.
قرصها را ایران جا گذاشته بودم ، مجبور به پرداخت مجدد اون هم به لیر شدم، تا دونه اخر را به دلیل قیمت بسیار بالا خوردم و بلاخره بخیه ها به سختی کشیده شد و چی شد که همه اینها را گفتم؟
من هنوز نمیتونم کفش بپوشم و انگشتم بسیار درد میکنه. داغون شدما.
سلام
حال و‌هوای بارانی و‌پاییزیتون چطوره؟
اخر هفته یک‌تجربه فوق العاده با پسرک‌داشتم کنار دریاچه چیتگر، از تمام شرایط سخت اقتصادی و روزهای نه جنگ و‌نه صلح که بگذریم، چقدر مردم زیباتر شدند! اطراف دریاچه خیلی شلوغ بود و گوشه گوشه اهنگ و شادی،بعد از مدتها کمی مادری پسری چرخیدیم.
دیشب که باران گرفت دلم‌نمیخواست بخوابم، مدتها منتظر باران ایران بودم و هربار که استانبول می‌بارید عمیقا حسادت میکردم، امیدوارم بدون خرابی بباره و بشوره ببره خیلی چیزها را.
این روزها‌دارم یک خرده زندگی خودم را بالا پایین میکنم، یک‌جورایی ته خستگی روانی هستم و البته تنهای مطلق، متاسفانه آدم حرف زدنم و با حرف زدن آرامش زیادی میگیرم توی اوج خستگی، وقتی ادم امنی نداشته باشم، همه حرفها توی مغزم تکرار و تکرار میشه و‌تهش میشه یک دوره سخت و بد که البته میگذره.