سلام
این برنامه دوهفته دوهفته این طرف واونطرف یک عالمه بدی داره و چندتا خوبی. هرجا میرم دلتنگی پسرم دلم را تکه تکه میکند و یکجورایی به جنونم میبرد. از طرفی گاهی فرصتی پیش میاد که برای خودم باشم بر خلاف ایران که حجم کارم و البته زمانی که پر رفت وامد به کارخانه هدر میدم یکجورایی تمام وقت وانرژیم را میگیرد.
سالها بود رویای یک فعالیت ورزشی داشتم، نمیشد و نمیشد. بلاخره برای خودم قرار گذاشتمکه اینجا تجربه کنم، به دلیل اسیب پایم باز هم نشد ، انقدر نشد تا بلاخره امروز رفتم، فوق العاده و فوق العاده بود، یک تجربه رهایی عالی داشت، متأسفانه بسیار گران هست اما به خودم قول دادم از همه چیز صرف جویی کنم تا این یکی را داشته باشم.
از تجربه های دیگه که اینجا دارم گوش کردن طولانی مدت به کتابهای صوتی هست، بسیار بسیار دوستش دارم، البته که تجربه بد هم داشتم، یک کتاب جنایی گوش دادم و روانم به فنا رفت از ترس، انقدر هم کنجکاو بودم که بفهمم قاتل کیست، نمیتونستم رهایش کنم، به دوشب با چراغ روشن خوابیدن می ارزید.
مطلقا مود اشپزی ندارم، تمام هفته با ترکیب فوق العاده تخم اب پز، آووکادو، گردوپنیر و کاهو زنده ماندم، خودم ترکیباتش را کشف کردم برای صبحانه اما الان شام و البته تعذیه روز تعطیل هم شامل شده و البته هنوز دوستش دارم ولی گوشه دلم هم دلتنگ غذا هم شده.
یک تجربه خوب دیگه هم دارم، توی فروشگاه با توت فرنگی یخ زده که روکش ظریف شکلات داره اشنا شدم، بسیار بسیار دوستش دارم.
سلام
به فاصله چند ساعت از پشت میز و گفتگو در مورد ثبت پرونده فلان محصول در اداره داغون دولتی، رسیدم کنار پسرم و ناز کردن وخوابوندن با قصه مامان بزی و شنگول منگول.یکجورایی مغزم ترک برداشته بین موضوعات مورد بحث در جلسه و قصه خانم بزی.
پسرک به خواب ظهر بسیار عادت داره.
جدیدا اصرار به ناز شدن داره موقع خوابیدن
قبل از پایان قصه خوابید.
وسط قصه گفتن به این فکر میکنم چرا کا نباید طرفدار گرگ باشیم ؟ خوب گرسنه بوده و بر اساس غریزه غذا میخواد، اخه چرا نباید غذا بخوره؟ فرق آدمهایی که میرن رستوران و شیشلیک میخورن با گرگ بیچاره چیه؟
سلام
صبح زیبای پاییزیتون با یک آسمان آبی فوقالعاده بخیر باشه الهی.
میدونید من عاشق تماماتوبانهای جنوب به شمال تهرانم؟به خصوص وقتی هوا تمیزه ومنظره کوههای برفی خیلی خوشگل پیداست.
سالهای سال هست که ارزوی یکی دو شب بودن در هتل توچال را دارم در زمستان، اوایل شرایط اقتصادی اجازه نمیداد، بعد وقت نداشتن وبعد اومدن پسرک و مجددا نداشتن وقت. هرسال وقتی اعلام میشه که ایستگاه هفت توچال برف باریده ، دلم پر میزنه برای رفتن و البته باز فراموشی و ...
دیشب با همسفر اتمام حجت کردم و البته نیما را هم وارد موضوع کردم. قول جدی جدی گرفتم برای سال بعد ( امسال به دلیل تغییر خانه اوضاع بودجه داغان هست). خلاصه عهد جدی که قرار ما و ایستگاه هفت توچال، زمستان ۱۴۰۶.
پ.ن
سایت هتل را چککردم، کودک کمتر از ۸ سال پذیرش نمیکنه، انشالا قرار در سال بعد را اجرا کنیم.
سلام
گفته بودم مجبور شدم بعد از دوسال مدارا با میخچه پایم، اونرا جراحی کنم؟ روی انگشت کوچکم بود و البته که در جریان پزشک گریزی من هستید دیگه.چند روز قبل از رفتن به ترکیه با پافشاری وپیگیری پدر انجام دادم.
آبا واجدادم اومد جلوی چشمم با بی حسی بسیار بدی که انجام گرفت وکار بد اونآقای محترم. یکی دوروزی آنتی بیوتیک خوردم و از اونجایی که من علاوه بر پزشک گریزی ، دارو گریز هم هستم بی خیال ادامه شدم. بسیار درد داشتم و مصیبت این بود که نمیتونستم کفش بپوشم و چند روزی با یک دمپایی ۴۳ به کارخانه تردد میکردم. در پرواز کتونی پوشیدم درد به جایی رساندمکه مجبور شدم کفش را دربیارم و همه راه طولانی فرودگاه هم بدون کفش رفتم.
با توجه بخ گذشت ۱۲ روز از فرایند، رفتم پیش پزشک شرکت که بخیه ها را بکشد، کلی ترکی حرف زد ونچ مچ کرد نا بلاخره فهمیدم انگشتم بسیار عفونت دارد.
قرصها را ایران جا گذاشته بودم ، مجبور به پرداخت مجدد اون هم به لیر شدم، تا دونه اخر را به دلیل قیمت بسیار بالا خوردم و بلاخره بخیه ها به سختی کشیده شد و چی شد که همه اینها را گفتم؟
من هنوز نمیتونم کفش بپوشم و انگشتم بسیار درد میکنه. داغون شدما.